Vaste collectie
Materialen en technieken
Verschillende materialen en technieken
-
Houten schooldoos met afbeelding van molen, Nederland, 19de eeuw
De schooldoos was een voorloper van de schooltas. In de 17de tot en met de 19de eeuw werd de schooldoos gebruikt om een leitje, griffels en krijtjes in op te bergen. In de tijd dat er nog geen tafeltjes op school waren, werd hij omgekeerd op de knieën gelegd en als schrijftafeltje gebruikt. De uitvoering van de schooldoos verschilde per regio.
-
Clutch van rog met zilveren rand, Duitsland, jaren 20
Deze clutch is een fraai exemplaar uit de art-decotijd door de geometrische vorm en het gebruik van het exclusieve leer. In principe kunnen alle huiden, dus ook die van vissen, tot leer worden verwerkt. Mooie leersoorten zijn van rog en haai. Tegenwoordig wordt ook de huid van de nijlbaars tot leer verwerkt.
-
Reticule van aloëvezel, Spanje, eind 18de eeuw
Plantaardige producten als aloë-en cactusvezels, stro, riet, raffia en hout zijn door de eeuwen gebruikt om tassen, mandjes en portefeuilles te maken. Natuurlijke materialen waren aan het eind van de 18de eeuw en begin 19de eeuw erg populair en modieus. Ook in kleding, hoeden en naaigerei werden deze materialen toegepast.
-
Minaudière van aluminium en kunststof, Frankrijk, ca. 1930
In het begin van de jaren 30 gebruikte een klant van de Parijse juwelier Van Cleef & Arpels haar sigarettendoosje als clutch. Dit inspireerde deze juwelier tot het ontwerpen van de minaudière, de 'kokette'. De minaudière is een kleine, rechthoekige metalen tas met vakjes voor poeder, rouge, lipstick en sigaretten. Van Cleef & Arpels zette met deze tas een trend in die door velen werd gevolgd.
-
Zilveren chatelainetas van maliën, Duitsland, ca. 1900
Deze maliën tas heeft een beugel in art-nouveaustijl. Maliën zijn metalen ringetjes die met elkaar verbonden zijn tot een netwerk. Maliëntassen waren kostbaar omdat de ringetjes één voor één aan elkaar werden gezet. Vanaf 1909 werden ze goedkoper omdat een machine de maliën kon produceren.
-
Handtas geborduurd in petit point, Frankrijk, 2de kwart 20ste eeuw
Petit-point is borduren met halve kruissteken. Vanaf de 19de eeuwe werd deze handwerktechniek populair door het gebruik van gekleurde ruitjespatronen. Daarmee werd het zo eenvoudig dat zowel professionele borduurders als vrouwen thuis er gebruik van maakten. Parijs en Wenen waren belangrijke centra voor professionele petit-pointtassen.
-
Handtas van kunststof "lucite", Charles S. Kahn, VS, jaren 50
In de VS domineerden de tassen van lucite, perspex of plexiglas, het modebeeld in de jaren 50. De tassen in de vorm van een doos, zijn transparant of in felle kleuren lucite uitgevoerd. Aanvankelijk waren deze tassen vrij prijzig maar al snel waren ze zo populair, dat goedkopere uitvoeringen van mindere kwaliteit overal te koop waren.
-
Leren tabaksbuidel met lithografieprint, Duitsland, begin 19de eeuw
In de 19de eeuw waren tabaksbuidels voor mannen heel populair. Ze werden gemaakt van kralen, leer of textiel en gevoerd met zeemleer. Vrouwen brachten hun handvaardigheid (en liefde) tot uiting in een mooie tabaksbuidel voor hun echtgenoot of vader. Door de uitvinding van de lithografie in 1796 in Duitsland werd het mogelijk afbeeldingen op leer te drukken.
-
Tas van textiel, Latin Sisters, Nederland, 2008
Deze tas van textiel is versierd met gerecyclede chipszakken. Tassenontwerpers nemen de zorg om het milieu steeds vaker als uitgangspunt bij het ontwerp, vervaardiging en materiaalkeuze van hun tassen. Het gebruik van recyclede materialen is oneindig.
-
Leren handtas met luipaardkop, Botswana, 1962
Het leer van exotische dieren als krokodillen, slangen en luipaarden wordt gewaardeerd om hun aparte structuur. Het gebruik van deze leersoorten neemt in de 20-er jaren van de 20ste eeuw sterk toe. In 1973 werd de handel in vele exotische diersoorten verboden of aan strikte regels gebonden, waardoor het gebruik afnam.
